نشاني از تو ندارم! اما نشاني ام را براي تو مي نويسم: در عصرهاي انتظار! به حوالي بي کسي ام قدم بگذار! خيابان غربت را پيدا کن. و وارد کوچه پس کوجه هاي تنهايي شو! کلبهء غريبي ام را پيدا کن! کنار بيد مجنون خزان زده و کنار مرداب آرزوهاي رنگي ام! در کلبه را باز کن. و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا خواهي ديد با بغضي کويري! که غرق عصارهء انتظار پشت ديوار دردهايم نشسته